Туган ягыма (икенче вариант)
Әкрен генә искән таң җилләре белән,
Алтын кояш нуры уяна.
Җаным шифа алып,күңелем тынычланып,
Ильһам чишмәсендә коена.
Әкрен генә искән таң җилләре белән,
Алтын кояш нуры уяна.
Җаным шифа алып,күңелем тынычланып,
Ильһам чишмәсендә коена.
Туган ягым — яшел бишегем,
Көтеп алам кайтыр сәгатьне.
Шуннан чыккан минем тамырларым,
Нәсел җебем, гореф-гадәтем.
Бала чагым синдә үтте минем,
Хәзер яшим синнән аерылып.
Әгәр көтсәң мине, туган ягым,
Кайтыр идем сиңа ашкынып.
Һәр ел кайтам туган авылыма,
Бала чакны искә төшереп.
Тик биредә мине һичкем көтми,
Чәйләр куеп, бәлеш пешереп.
Кендек каным тамган нигез,
Тамырым сиңа тоташкан.
Башка йортларда яшимен,
Алар җансыз, гел таштан.
Каршы ала туган якта
Тургай тавышы.
Бары тургай аңлый бугай
Минем сагышны.
Сайра, тургай, мәңге сайра, —
Аңлыйм телеңне.
Син сайрасаң, дөнья ямьле,
Яшәү күңелле.
Кәккүкләр моңая таң саен,
Ялгызның язмышы яман, дип.
Син кайсы йолдызлар астында
Йөрисең, бәхетләр табам, дип?
Чылтыр-чылтыр аккан чишмәләрем,
Сабый чактан кергән моңнарым.
Шушы изге җирдән атлап киттем
Матурлыгын тоеп дөньяның.
Урманга бай, кырларга бай
Туган ягыбыз — Биләр.
Бездә үскән егетләрне
Арыслан кебек, диләр.
Тарта уйлар, тарта хисләр
Балык Бистәм ягына.
Күңелдәге татлы сусау
Моңнарымда чагыла.