Ромашка (икенче вариант)
Ромашка өзеп, мин бәхет теләдем:
“Ярата, яратмый, ярата!”
Иркәм, һич юкка
Син салдың зур утка,
Яшь гомер көл-күмер син юкта.
Ромашка өзеп, мин бәхет теләдем:
“Ярата, яратмый, ярата!”
Иркәм, һич юкка
Син салдың зур утка,
Яшь гомер көл-күмер син юкта.
Каерылып миңа карый-карый,
Кыр казлары оча, җай гына.
Өнемдә дә оча, төшемдә дә оча,
Синең якка, синең яныңа!
Әйди матур тормыш,
Ялгышмаса язмыш,
Безгә дә бер кайтыр юл ятыр…
Безнең яшьлек җыры —
Язгы кояш нуры
Бөреләрне назлап уятыр.
Син — мәхәббәт җырым минем,
Тик бер сине җырлыймын.
Син күз сирпеп карыйсың да
Күңелемне нурлыйсың.
Бер — бер атлы шат йолдызлар сүнә,
Безнең өчен алсу таң атар.
Үткәннәрдән үкенечләр кала,
Бик боекма, тормыш бик матур!
Ничә язлар үтте йөрәктән,
Күпме сулар акты үзәктән.
Яшьләгемне матур җыр иткән
Тәүге сөю язы юк бүтән.
Баш очымда өерелә
Көзге кара болотлар.
Яуар яңгыр, балкыр җәйгор,
Үтәр авыр минутлар.
Ярсыз елга булмагандай,
Ярсыз булмый яшь күңел.
Сөймәсмен дип уйлаган идем,
Сөймәскә мөмкин түгел.
Яшел хәтфә болыннарда
Эзләдем эзләреңне.
Кошлар миңа кабатлыйлар
Мәхәббәт сүзләремне.
Күзләрем гел синдә, гүзәлем,
Мәхәббәт утында йөрәгем.
Мин көтәм кояшлы яңгырны,
Балкыр дип мәхәббәт йәйгоры.