Әнидән хат
«Мәчене дә сагынам», — дип
Хатлар язмый башладың.
Кайтыр булсаң, кайтыр идең,
Тәки безне ташладың.
Кендегең бәйләндеме соң
Шул Казан каласына?
Күпме генә шәһәрләшмә,
Син авыл баласы ла…
Шәмсия Җиһангирова
Кайда син, әнкәй?
Җирдә барын беләм,
Белмим үзен генә,
Әнкәемне кемнәр яшергән?
Син әнкәем диеп,
Бердәнберем диеп,
Белмим кемгә, кемгә дәшәргә?
Торналар шикелле
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар өзелеп…
Мин белдем: өзелде җаннары,
Туган җир каласын сизенеп.
Онытмаган булсаң…
Син оныткан булсаң әгәр мине,
Назлы җилләр хәбәр китерер.
Чәчләреңнән сыйпап иркәләр дә,
Кулларымны исеңә төшерер…
Ни өчендер безнең язмыш шундый
Ни өчендер безнең язмыш шундый:
Караш төрле-төрле, уй үзгә.
Мин язларны кыштан эзләп йөрим,
Соңлап кайтасың син һәр көзгә.
Ниләр җитмидер күңелгә
Ниләр җитмидер күңелгә —
Чишмә сулары микән?
Офыккача (офыкларга) сузылып киткән
Авыл юллары микән?
Мин дә шул торналар шикелле
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар илереп.
Мин беләм: өзелде җаннары
Туган җир калганын сизенеп.
Иделкәем (беренче вариант)
Иделемә төшеп сулар алам,
Иделләрдән чиста сулар юк.
Җан сөйгәнне көтеп яшим һаман,
Күңелемдә башка уйлар юк.
Мөслимем
Син минем үз илем, үз әнкәм, үз телем,
Син минем иң татлы җимешем.
Аерылып китсәм дә чит җиргә, еракка,
Моң булып төшемә керерсең.
Ышанма дисәң дә мин ышанам
Туры гына диеп барган идем,
Юлкайларым китте урауга.
Газиз әнкәй вакыт тапмагандыр
Баласына бәхет юрарга.
