Ак һәм кара
Бу тормышта ак һәм кара
Һаман чиратлашып бара.
Кайчакта ак, кайчак кара
Язмышларга тамга сала.
Бу тормышта ак һәм кара
Һаман чиратлашып бара.
Кайчакта ак, кайчак кара
Язмышларга тамга сала.
Әйдә, дустым, кайтыйк әле,
Авыл Сабан туена.
Быел барыбер кайтам дип,
Җыендым кыш буена.
Авылларда каз өмәсе гөрли,
Юл буена канат сипкәннәр.
Канат өсләренә баса-баса
Кызлар каз юарга киткәннәр.
Син сорама миннән, сорама, —
«Яшәргә, дип, каян ут алдың?»!
Ярсу елгалардан, горур кыялардан,
Яшәүнең үзеннән көч алдым.
Ач күзеңне дөнья бу,
Синең белән миңа ул.
Рәхәтләнеп яши белсәң,
Искитмәле дөнья ул.
Сабыр ит син, сабыр ит син,
Димәгез, димәгез.
Сабырларым сынды инде,
Сабырларым сынды инде.
Күңелемдәге серләремне
Салдым гармун теленә.
Гармун телләре серемне
Сөйләсен дип үзеңә.