Авылым Юлыккаем
Кайтам туган якларыма,
Җилемен буйларына.
Магаш тауы сагыш булып
Сарыла уйларыма.
Кайтам туган якларыма,
Җилемен буйларына.
Магаш тауы сагыш булып
Сарыла уйларыма.
Чорнап кына алды сары сагыш,
Яза бастым юлларымнан ялгыш,
Әйтерсең, мин хәзер ялгыз аккош,
Читкә илтмә әле син дә, язмыш.
Кинәт югалдың, иркәм,
Салдың сагыш зарына.
Кавышу язын юрыймын
Кәккүк тавышларыннан.
Розаларым бәллүр савытларда.
Балкышлары ала хушымны.
Мәхәббәт — ул чәчкә, шундый нечкә,
Сулыкмасын дисәң хуш инде.
Бүген генә килгән көннәр сиңа
Бүләк итә кайгы-карасын.
Төшләремә керә бөдрәләрең,
Чәчләреңдә (чәчләреңә) гелән (кереп) адашам.
Хыялларым эри ал таңнарда,
Таңнар охшаш синең карашка.
Язлар кабат килеп,
чәчәкләргә күмеп,
Назлы җилләр исеп —
дөнья үзгәрде.
Ташкын кичеп эзләдем мин —
Синең таныш күзләрне.
Карашларым белән эзлимен,
Назлы күзләреңне күзлимен.
Хыялым да тик син,
Уйларым да тик син —
Бары үзең генә белмисең.
Синең өчен — туганмын җиргә,
Янәш барырга дип гомергә.
Пар аккоштай очаек җаным,
Киң офыкларга гел бергә.
Синең өчен — туганмын җиргә,
Янәш барырга дип гомергә.
Пар аккоштай очыйк ла җаным,
Киң офокларга гел бергә.