Зәй буе шомыртлары
Зәй сулары ага салмак кына,
Текә түгел аның ярлары.
Ярларында үсә шомырткайлар,
Гүя аның йөзек кашлары.
Зәй сулары ага салмак кына,
Текә түгел аның ярлары.
Ярларында үсә шомырткайлар,
Гүя аның йөзек кашлары.
Беләм һәр кошның үз ягы —
Туган ягы барлыгын.
Таныйм канатыннан, таныйм
Зәйнең үз акчарлагын.
Зәңгәр күлмәкле чыршылар
Чумган ылыс исенә,
Җанга рәхәт, сихәт бирә
Ап-ак карның төсе дә.
Чабып кына барып, ат бәйләдем
Әйлекүлкәй буена, камышка.
Татлы йокылардан уянып киттем
Заһидулла дигән тавышка.
Зиянчура, син бит гүзәл җиркәй, Әсир иттең мине мәңгегә. Синең язмыш булды минем язмыш, Минем язмыш синең җиреңдә. Нинди генә җирләр гизмәдем, Синнән гүзәл җирне күрмәдем. Нинди генә сулар кичермәдем, Һәр чак, Иек, сине ислимен. Тауларына, урман-кырларыңа, Гөлләреңә карап туймадым. Ә кошларның сихри тавышларын Моңнарыма салып җырладым. Нинди генә җирләр гизмәдем, Синнән гүзәл җирне күрмәдем. … Читать далее
Дулкынлана, шаулый ак каен
Толымнарын җилгә туздыра.
Ботагына аның кәкүк кунып,
Ялгызлыкта гомер уздыра.
Тик мин генә кәкүк моңын тыңлап
Моңсулана кәкүк каенда.
Син шул каен булсаң, кәкүк булып
Калыр идең шушы каенда.
Зәңгәр көймә алга бара,
Дулкыннар яра.
Актарыла ак дулкыннар…
Болытлар кара.
Зәңгәр көймә алга бара,
Туктамый ярга.
Идел өстендә — дулкыннар,
Күңелдә — яра.
Кырда йөргән чакта кыңгырау гөл
Бүләк иткәннәрең истә гел.
Шуннан бирле, сине сагынганда
Кыңгыраулар чыңын ишетәмен.
Үпкәләмәде микән,
Ачуланмады микән?
Уйнап әйткән сүзләремне,
Зәйтүнәкәй, акчарлагым,
Чынга алмады микән?
Сөялгәнсең чатта баганага,
Яфрак төсле сары йөзләрең.
Кызганмыйча күңелем чыдый алмый,
Бигрәк моңлы карый күзләрең.