Зөләйха
Ай югары, ай югары,
Айга менәсем килә;
Айга менеп, түбән карап,
Сине күрәсем килә.
Ай югары, ай югары,
Айга менәсем килә;
Айга менеп, түбән карап,
Сине күрәсем килә.
Чыгасың да Идел ярларына,
Сөяләсең бөдрә талларына.
Чал Иделнең тәңкә дулкыннары
Тәгәрәп килә синең алларыңа.
Траля-ля-ля…
Күккә менеп алыр идем, Ай өстәрендә булсаң. Сине барыбер табыр идем, Гел читләреңдә булсаң. Зөһрә йолдыз — йолдыз чыгым, Син уем, зур байлыгым. Синдә мең кояш җылысы, Мең кояш яктылыгы. Тормышымның матурлыгы, Син яшәүем мәгнәсе. Җир җиһан да, син бергенә, Бердән — берем Зөһрәм. Зөһрә йолдыз — йолдыз чыгым, Син уем, зур байлыгым. Синдә мең … Читать далее
Йомшак җилләр булып исәрмен дә
Тәрәзәңне килеп кагармын,
Мин кагармын, син качарсың, —
Йөрәгемә утлар ягармын.
Бер яратам, бер юк диеп,
Ялындыртма, Зөлфия,
Үпкәләсәң, бер дә килмәм,
Үкенерсең, Зөлфия…
Карчыгадай дигән, һай, гаярь кош
Кош кундырмас, бәгырем, тирәккә;
Бәйләп үтче зәңгәр яулыгыңны,
Карап калыйм күзең талганчы.
Күңелләрне моңнар биләгәнче,
Йөрәгеңне ялкын алганчы.
Карлыгачкай кара, муены ала,
Очып кына киткәч, абау, бәгырем, югала.
«Чыпчык күзе» — гади күзе,
Кечкенә зәңгәр чәчкә.
Алып килдең, бүләк иттең,
Кададың минем чәчкә.
Зәңгәр чәчкәләрне мин өзмәдем,
Алсу асылларын эзләдем.
Сүзләрем бар, сиңа бер сөйләрмен,
Сиңа бер сөйләми түзмәмен.