Серле чишмәм
Чишмәнең татлы суларын
Ятып, йотлыгып эчәм.
Ни хәлдә яшәдең әле
Серле сердәшем — чишмәм?
Чишмәнең татлы суларын
Ятып, йотлыгып эчәм.
Ни хәлдә яшәдең әле
Серле сердәшем — чишмәм?
Исемеңне дә белмим,
Төсеңне дә белмим,
Хыялымда гына дәшәмен.
Кичен күзен йомып,
Иртән керфекләрен
Ача торган серле чәчәгем.
Таңда бүлештем мин
Сөю серләремне,
Талгын гына искән жил белән.
Җилләр сиңа
Ахры җиткергәндер,
Сагышларым кайтты жыр белән.
Сибелә чәчем, сибелә чәчем,
Сибелә чәчем, тарала.
Йә утка сал, йә суга сал,
Йә кайгымнан арала.
Гөлбакчага керәмсең,
Гөлбакчага керәмсең лә,
Гөл чәчәген өзәмсең?
Өзелгән гөл чәчәге күк
Аерылуны сизәмсең?
Гөлбакчага керәсең,
Гөлбакчага керәсең лә,
Гөл чәчәген өзәсең.
Өзелгән гөл чәчәгедәй
Аерылуны сизәсең.
Сиңа кайтып сыена торган идем,
Карашлар өшеткән чагымда,
Йөрәккәем югалтты терәген,
Сыенырмын инде кемнәргә,
Җаным газап чиккән төннәрдә.
Син дә мине сагынырсың әле,
Юклыгымны син дә тоярсың.
Киткән юлларыма карарсың да
Күзләреңне сөртеп куярсың.
Хисләреңнең садәлеген тоеп,
Йолдызларга исемнәрне уеп,
Алларыңа узыйм, дисәм.
Син инде чит…
Узганнарның моң авазы тулып,
Сагышларның кайтавазы булып,
Бәгырьләрдә уйлар ята икән бит…
Син кайда идең,
Кайларда йөрдең,
Ничек мин сине
Күрмәдем икән?
Син торган йортны,
Синең урамны
Ничек кенә мин
Белмәдем икән?