Рәхмәт җыры
Бу дөньялар ике килми безгә,
Кадерен белеп калыйк без.
Ягымлы да әткәй-әнкәйләрнең,
Бөеклеген инде аңлыйк без.
Бу дөньялар ике килми безгә,
Кадерен белеп калыйк без.
Ягымлы да әткәй-әнкәйләрнең,
Бөеклеген инде аңлыйк без.
Инде үзем күптән ана булдым,
Улларыма бирәм җылымны.
Иңнәремдә, әнкәй, һәрчак тоям,
Синең назлы, йомшак кулыңны.
Шомырт чәчәк атса,
Илгә кошлар кайтса,
Җаным тула минем назларга.
Рәхмәт, әнкәй, сиңа,
Якты тормыш миңа
Бүләк иткән өчен язларда.
Рәхмәт сиңа, газиз тамашачым,
Алкышларга мине күмгәнгә,
Кайгы-шатлыкларым уртаклашып,
Туганыңдай якын күргәнгә.
Шат күңелләр сәхрәсендә
Син өстисең нур.
Син — табындаш, юлда — юлдаш,
Рәхмәт сиңа, җыр!
Төнгә каршы берәү моңлы итеп, Рамай,
Аерылышу көен җырлады.
Тынга калды урман буйлары ла, Рамай,
Чишмәләр дә акмый тыңлады.
Резидәкәй,
Зәңгәр күлмәгеңне
Кайсы елгаларда чайкадың?
Оныттыңмы әллә, бәгырем, мине,
Нигә килми сәлам хатларың?
Рәзинәкәй, алсу йөзләреңне
Төшләремдә күреп уянам.
Синең кара күзләреңне,
Сөям дигән назлы сүзләреңне,
Ал яулыгың күреп моңланам.
Чыгып китәм иркен кырларыңа, —
Игеннәрең тора чайкалып.
Моң тарала Идел буйларына,
Бәйрәм көен җырлый бар халык,
Сагынамын, өзелеп сагынамын
Күзләреңнең балкып кабынганын.
Мин генәме икән табынганың —
Карашыңнан җавап эзли җаным…