Онытмадым
Сарыларга салган каеннарны
Ничә тапкыр кочып үпмәдем.
Онытыл, дип ничә кабат әйттем
Ә син, ә син җаннан һаман китмәдең.
Сарыларга салган каеннарны
Ничә тапкыр кочып үпмәдем.
Онытыл, дип ничә кабат әйттем
Ә син, ә син җаннан һаман китмәдең.
Сагынамын диеп, хәбәрләрең килсә,
Мин күкләрнең җиде катында.
Бердәнберем диеп, җырлар багышлыйсың,
Мине сөюләрең хакында…
Соң булса булсын,
Таңнар яңарсын,
Син шул таңнарда
Чулпан булып янарсың.
Икәү сүтәрбез гомер карасын,
Тик ярату калсын.
Минсез калсаң —
Төннәр йотар сине.
Онытма мине, онытма мине.
Гел — сине уйлыйм мин,
Гел сине сагынам,
Бәхетем син генә дөньяда.
Шәл салып җилкәңә,
Зәңгәрсу кичләрдә
Чык әле җырымны тыңларга.
Тик бер генә көлеп дәшкән идең,
Истәлеге калды озакка.
Онытканнар мине онытсыннар,
Ә мин риза татлы газапка.
Күзләремне тутырып карап калам,
Син ерактан үтеп киткәндә.
Оныта алмыйм, бәгырем, оныта алмыйм,
Күзем төшми синнән бүтәнгә.
Хушлашсакта сөю булып,
Калырмын йөрәгендә.
Зәңгәр сагыш булып төнен
Керемен төшләреңә.
Сөн буйлары бөдрә урман,
Агыйделләргә җиткән.
Сөн буйларын, Чишмә авылын
Ник барып күрдем икән?!
Оныта дигән идем,
Уйламыйм дигән идем,
Күзләреңнең карашларын
Хәтердэн җуйган идем
Агыйделне иңләп, буйлап
Йөзәрсең үрдәкәем.
Ташлар булсаң, ташла бәгърем
Таш булса йөрәккәең.