Косилка, молотилка (беренче вариант)
Уйнап алабыз әле /лә/,
Җырлап алабыз әле,
Уйнасак та, җырласак та,
Биеп алабыз әле.
Уйнап алабыз әле /лә/,
Җырлап алабыз әле,
Уйнасак та, җырласак та,
Биеп алабыз әле.
Нинди суларны сирпеп, мин
Тын алмый эчтем синнән.
Һәм күпме җирләрне үтеп,
Аерылмас булдың миннән. Һай!
Котелогым, котелогым,
Аерылмас булдың миннән.
Мең ел элек монда күмгəн кемдер бер эт.
Алга таба ханнар килеп салган кала.
Шуннан башлап гөрлəп яши шанлы Казан,
Һич картаймас, чөнки үсə əле һаман.
Калсын гомергә
Безнең күңелдә
Яшлектән килгән
Дуслык эзләре.
Туган җиремнең
Зәңгәр күлләре,
Күрше кызының
Зәңгәр күзләре.
Авыл өстен тынлык каплагач,
Карт-корылар ятып йоклагач,
Йөрүчеләр беткәч күз атып,
Егет килде кызын озатып.
Әллиләү генәйем,
Бәллиләү генәйем,
Әсмәбикә тыпыр-тыпыр
Басып килә генәйем.
Күз тимәсен буйларына,
Үсеп килә генәйем.
Әнкәй безне тугачтын да
Ак биләүгә биләгән,
Ак биләүләргә биләгән
Бәхетең булсын димәгән.
Әби патша юл салдырган,
Безгә ирек бирмәгән.
Кошлар да бер шулай таралалар,
Сау бул инде, туган оябыз!
Офыкларга карап очар өчен
Иңнәрдә без канат тоябыз.
Яу кырлары күптән инде тынды,
Яу эсләрен еллар күмделәр.
Шул кырларда ятып калганнар мы,
Еллар аша илтер күңелләр?
Сез кайларда ятасыз да икән,
Нинди туфрак, нинди җирләрдә?
Кайтабыз дип киткән идегез дә бит,
Кайтмадыгыз туган илләргә.