Күмерләр
Учакларда утлар яна,
Кала бары күмерләр,
Сүнеп барган күмерләрдә
Яна безнең гомерләр,
Яна безнең гомерләр…
Учакларда утлар яна,
Кала бары күмерләр,
Сүнеп барган күмерләрдә
Яна безнең гомерләр,
Яна безнең гомерләр…
Ал нурларга төренеп, кояш байый,
Үткән юллар килә күңелгә.
Җиңүләрне яулап алган көннәр
Онытылмаслар гомер-гомергә.
Чал даланың әче әременә
Бәсләр кунган җир-ана тыныннан.
Бөек дала ничә гасыр сыкрап,
Хәбәр көтәдер газиз улыннан.
Күпне күргән иске кәрван юлы,
Чакрым саен таштан чиркәүләр.
Тузан таптап ерак мәңгелеккә
Олы юлдан күпләр киткәннәр.
Мин көзге сукмактан
Мәктәпкә барам
Иелеп кулыма
Яфраклар алам.
Кайчандыр ямь — яшел
Үскән яфраклар
Кабызды учыма
Кызыл учаклар
Уйныйм яшел болонда,
Ак чәчәкләр кулымда,
Әти-әни янымда, —
Җырым алар турында.
Гөлдер, гөлдер,
Хәзер язгы көндер.
Бирешмәдек сыуыкка,
Кыш үткәрдек кыекта.
Унап йөри күбәләкләр, Гөлдән гөлләргә кунып. Серләшәләр күк, аннары Калалар тагын тынып. Күбәләккә суздым кулым, Алмакчы булдым тотып. Чәчкәдәге чыкны эчеп, Китте яңалан очып. Күбәләккә тимим әле, Очып йөресен, әйме. Аллы гөлле күбәләкләр Ямьләсен әле җәйне. Күбәләккә суздым кулым, Алмакчы булдым тотып. Чәчкәдәге чыкны эчеп, Китте яңалан очып. Кояш та нурларын сузып Карый миңа елмая. … Читать далее
Болонда уйнап йөрдем,
Матур күбәләк күрдем.
Йөгереп янына килдем,
Әйдә, уйныйбыз, дидем.
Серле әкиәт иленән
Юлға сыға бер бабай.
Тәҙ(е)рәнән күҙен алмай
Уны көтә һәр малай.
Яңгыр ява,
Кояш көлә,
Күпер сузып,
Күкне бүлә, —
Зәңгәр күккә
Күпер буйлап
Их, менәсе,
Уйнап-уйнап!