Кайт, иркәм Сәрвиназ!

Җырларың күңелгә моң сала, Сәрвиназ,
Сагышың йөрәккә ут сала.
Сагышың йөрәккә ут сала, Сәрвиназ,
Җырларың күңелгә моң сала.

Кайсы якта үстең, гөлкәем?…

Шул тиклем дә мөлдер-мөлдер итеп
Мәхәббәтле бага күзкәең,
Саф мәхәббәт чишмәләрен табып,
Су эчтеңме әллә, гөлкәем?

Кайда ул сылу кыз?

Бакчада — талгын җыр, хыялдай канатлы.
Серле моң белән җыр күңлемне кузгатты.
Ялгыз бер миләштәй уйчан кыз күрдем мин. —
Ник талдың уйларга, сылу кыз? — дидем мин.

Кайда син

Яз саен кошлар кайта,
Шомырт та ак чәчәген ата.
Табигать пышылдый,
Улда сине әзли, ул ярата.
Яз җитсә хисләрен тыялмый
Елгалар ярларыннан таша.
Ашкын суда ярсый
Ярсый әйткән сымак, ул ярата.