Каршы ал, туган калам!
Синнән дә ягымлы
Як җирдә юк икән,
Казаным, Казаным!
Әниләр җылысы
Ят җирдә юк икән,
Казаным, Казаным!
Синнән дә ягымлы
Як җирдә юк икән,
Казаным, Казаным!
Әниләр җылысы
Ят җирдә юк икән,
Казаным, Казаным!
Карлар ява тавыш тынсыз гына,
Йомшак кына җиргә түшәлә.
Тирә-якка сафлык бирә карлар,
Урманнарга ак ямь өстәлә.
Кариделгә килә ак пароход,
Киртә түгел аңа томаннар…
Йөрәкләрнең кайтавазы яңгырый,
Җырга күчә таулар-урманнар.
Кариделем синедә туып үстем,
Әчтем татлы чишмә суларын.
Җәйге иртәләрдә сандугачар
Сайраганын тыңлап туймадым.
Каридел буенда калам,
Каридел буйлары киң.
Күкләренең зәңгәрлеге,
Күкләренең зәңгәрлеге,
Чабый сафлыгына тиң.
Карагатлар җыем дисәң,
Каридел урман иле.
Карагаттай кара күзле
Кызларның туган иле.
Болын-кырлар аша килдек,
Елга-урманнарны кистек,
Гүзәл-сихри табигатькә
Без сокланып, без куанып.
Кара урман арасында,
Урынлашкан Кариделем
Дулкыннарын ярга бәрә
Көчле елгабыз Каридел.
Каеннарың, чишмәләрең, елгаларың,
Күлләрең синең, авылым, иң гүзәле.
Мине һәрчак тартып тора авылымның кырлары,
Кырлары, сагынмыйча ничек түзәрмен?
Каракүлгә мин гел кайтам
Ерак булса да ара.
Мондый матур, гүзәл җиргә
Кайтмыйча түзеп кара.
Олы күлгә сикердем,
Рәхәтләнеп су кердем.
Яшь чакларны искә алып
Болыннарда йөгердем.