Күңелдән китмәсен сагыну
Өзелеп сагындым, шүңамы
Бар дөнья сарыдан ябынган.
Тузгытып сап-сары яфраклар.
Син киттең күңелем ярыннан.
Өзелеп сагындым, шүңамы
Бар дөнья сарыдан ябынган.
Тузгытып сап-сары яфраклар.
Син киттең күңелем ярыннан.
Урманнарым, кырларымны
Мин бик сагындым.
Җилләре дә шифа миңа
Туган ягымның.
Кайсы язның ярсу елгалары
Ярсыттылар минем йөрәкне,
Кайсы таңнын сайрар сандугачы
Сагыну җырын миңа өйрәтте?
Колагымда нәфис тавышкаең
Күк кыңгырау булып чыңлыйдыр,
Күк кыңгырау чыңын тыңлый-тыңлый,
Күңелкәем сине уйлыйдыр,
Шул тиклем дә сусап сагынуларга,
Йөрәккәем ничек чыдыйдыр?
Ел артыннан еллар тизләнә лә
Ерак калмый икән көзгә дә.
Көзләр диеп моңсуланыр чаклар
Якыная инде безгә дә.
Бардым күлгә, салдым кармак,
Безгә балык эләкми шул;
Урманнарда яна, яна, яна сары балкыш,
Сизелми дә җиткән көз дисең.
Үзең әле һаман кырлар буйлап
Яшеллеген җәйнең,
Яшеллеген җәйнең эзлисең.
Көз сәламен әйтеп җилләр исә,
Серле сагыш мили күңелне.
Суынмасалар да язгы хисләр,
Ярсу йөрәк бераз сүрелде.
Челпәрәмә килде уйлар, барыр юлларымда томан,
Газаплардан арыган йөрәк уян инде, инде уян,
Гомеремнең синдә булган көннәренә кабер уям,
Ул көннәрнең көндәлеген сары битен йә хуш ябып куям.
Су буенда кыяк үлән,
Кыеп аласы иде;
Мәңге сагынмаслык итеп
Карап каласы иде.