Кәтүк түти
Кәтүк түти иртүк торып мичкә яккан,
Черек утын булгангамы, янмый җәфа.
Кәтүк түти иртүк торып мичкә яккан,
Черек утын булгангамы, янмый җәфа.
Минем иркәм бар иде,
Үзем белән пар иде.
Сөйләшеп тә туялмаган
Көннәребез бар иде.
Ком бураны, ком бураны
Оренбурның урамы;
Илдә көрәш барган чакта
Өйдә торып буламы?
Җырлыйк әле, җырлыйк әле,
Җырлыйк шушы көйләргә;
Җырласак шушы көйләргә,
Калыр сагынып сөйләргә.
Уйнагыз да, җырлагыз да,
Гармун кулларыгызда;
Гөлләр булып үсәр идем
Йөргән юлларыгызда.
Җирдә барын беләм,
Белмим үзен генә,
Әнкәемне кемнәр яшергән?
Син әнкәем диеп,
Бердәнберем диеп,
Белмим кемгә, кемгә дәшәргә?
Зәңгәр күктә нурлы кояш балкый.
Җирдә балкый минем әнием.
Якты тормыш бүләк иттең, әни,
Минем өчен син бик кадерле
Безгә гомер биргән әүлия син,
Җир йөзендә балкып яшисең.
Бәгеркәем балаларың өчен
Иң-иң гүзәл газиз кешесең.
Кызлар җырлый, кызлар җырлый,
Кызлар җыры — сагышлы;
Кызлар җырына җыелган
Язмышларның ялгышы.
Бүген кояш та бик көләч,
Кар да җилбәзәк кенә.
Күк тә зәңгәр. Кыш тимәссең,
Җил дә тик җиләс кенә.