Эй, хыялый, сантый кыз бала (икенче вариант)
Эй, хыялый, сантый кыз бала,
Төн йокыңны синең кем ала?
Белмисең шул ниләр көткәнен,
Аның ниләр өмет иткәнен.
Эй, хыялый, сантый кыз бала,
Төн йокыңны синең кем ала?
Белмисең шул ниләр көткәнен,
Аның ниләр өмет иткәнен.
Яшьлек мизгеленә сыярга,
Көчең җитмәс үзең тыярга.
Кемнәр сине, кемнәр чакыра.
Син бит кызый, утлы ялкында.
Батыр егет килә ат өстендә,
Аты уйный авызын тартканда.
Булат савыт кигән, сөңге тоткан,
Ташны яра (ташлар оча) уклар атканда.
Эй, Яңа ел, Яңа ел,
Әйләндерә җир шарын,
Килеп җитәр буранлап
Онытмыйча без барын.
Эй, Яңа ел, Яңа ел,
Әйләндерә җир шарын,
Шатландырып халыкны,
Килеп торсын ел саен!
Яшнәдем дә, күкрәнем дә,
Яшьлегем ялкын булды.
Яшьлегем ялкын булганга
Яшәүем алтын булды.
Ач күзеңне дөнья бу,
Синең белән миңа ул.
Рәхәтләнеп яши белсәң,
Искитмәле дөнья ул.
Ай, элмәлек, ай, элмәлек
Элмәле дә туннарны без кимәдек.
Әллә яшьлек, әллә исәрлек,
Узган гомеркәйләрне сизмәдек.
Эх, кычкырып бер еларга иде
Әнкәемнең ятып кулына.
Ул йөрәге белән аңлар иде
Нинди уйлар төшкән улына.
Син уйнасаң авылымның
Яңгырап тора кичләре,
Сине тыңлый югары очлар,
Тыңлый түбән очлары.