Идел суы
Карурманнар сирәгәйде, —
Үтәм хәзер җәяү дә.
Чәчеп печән үстерәбез
Ташу киткәч, җәйләүдә.
Карурманнар сирәгәйде, —
Үтәм хәзер җәяү дә.
Чәчеп печән үстерәбез
Ташу киткәч, җәйләүдә.
Исәнмесез, дуслар, исәнмесез!
Һәр очрашу шулай башлана,
Һәр күрешү шатлык алып килә,
Куанычтан күзләр яшьләнә.
Акчарлак канат кага,
Идел тын гына ага.
Акчарлактай ак шәһәрем
Карый елгага.
Үткән еллар, гасырлар,
Шаулаган усал чорлар.
Акчарлаклар елавыдай
Ул җырлар.
Һаваларда оча ике аккош,
Каурыйлары җиргә коела.
Янып сөйсәң, күңел канатлана,
Мәңге талмас кебек тоела.
Бөтенләйгә инде еракларга
Пар аккошлар киткән бу күлдән;
Мин дә китәм инде
Шул якларга карап,
Тик үкенмәм микән, үкенмәм?
Биек тауның башларында
Алма агачлары бар;
Шул алма агачларында
Сайраша сандугачлар.
Җир астында юллар булмас,
Исән чакта күрешик.
Вакыт табып хәл белешик,
Кунакларга йөрешик.
Уйна, дустым, гармуныңны,
Бер җырлап алыйк әле.
Күңелдәге кайгы-зарны
Утларга ягыйк әле.
Их, дусларым, дусларым,
Дусларым, дус-ишләрем;
Сез дуслардан аерылгач,
Ялгыз башым нишләрмен?
Их! Яшисе килә
Тик матурлык тоеп,
Тик яхшылык эшләп кешегә.
Барысы да аңлап бетерми шул,
Донья фани, гомер бер генә…