Җиңүчеләргә дан

Яу ораны салды Ватан,
Ат атланды батырлар —
Ил дошманнарын (явыз дошманны) кыйратып,
Яудан җиңеп кайтырлар.

Сөртә алмадым, әнкәй, күзләреңне

Яз кайтмасак, көзен кайтырбыз дип,
Әнкәйгә кул биреп тормадык.
Үзебез дә белми, туган җирдә
Соңгы җырыбызны җырладык.

Совет солдаты

Кидең өскә соры шинельне,
Яклар өчен туган илеңне,
Ил өчен утка кердең син,
Ярты дөньяны гиздең син, —
Дан сиңа, дан, совет солдаты!

Соңлаган җыр

«Мине сөйсәң, бер җыр чыгар!» — дидең
«Йөрәгеңдә матур җыр тусын».
«Тик соңлама, — дидең, — айрылганда
Миңа килер юлың уң булсын».

Котелогым

Нинди суларны сирпеп, мин 
Тын алмый эчтем синнән. 
Һәм күпме җирләрне үтеп, 
Аерылмас булдың миннән. Һай!
Котелогым, котелогым, 
Аерылмас булдың миннән.