Шәйморатов генерал
Башкортлар китте сугышка,
Озатып калды күк Урал.
Ат уйнатып, алда бара
Шәйморатов генерал.
Башкортлар китте сугышка,
Озатып калды күк Урал.
Ат уйнатып, алда бара
Шәйморатов генерал.
Иярле ат без менгәннәр,
Сay булыгыз, җан сөйгәннәр,
Ил чакыра изге яуга,
Кылыч — билләрдә.
Яу ораны салды Ватан,
Ат атланды батырлар —
Ил дошманнарын (явыз дошманны) кыйратып,
Яудан җиңеп кайтырлар.
Җил, җирәнем, егетеңне
Җиткер җил җитмәс җиргә.
Аланда түгел, яуда да
Гел икәү булдык бергә.
Ач күзеңне дөнья бу,
Синең белән миңа ул.
Рәхәтләнеп яши белсәң,
Искитмәле дөнья ул.
Кеше бакчасы матур дип,
Үз бакчаңа таш атма.
Якыннарың арасында
Ышанычны югалтма.
Яз кайтмасак, көзен кайтырбыз дип,
Әнкәйгә кул биреп тормадык.
Үзебез дә белми, туган җирдә
Соңгы җырыбызны җырладык.
Кидең өскә соры шинельне,
Яклар өчен туган илеңне,
Ил өчен утка кердең син,
Ярты дөньяны гиздең син, —
Дан сиңа, дан, совет солдаты!
«Мине сөйсәң, бер җыр чыгар!» — дидең
«Йөрәгеңдә матур җыр тусын».
«Тик соңлама, — дидең, — айрылганда
Миңа килер юлың уң булсын».
Нинди суларны сирпеп, мин
Тын алмый эчтем синнән.
Һәм күпме җирләрне үтеп,
Аерылмас булдың миннән. Һай!
Котелогым, котелогым,
Аерылмас булдың миннән.