Посмотри күзләремә
Бергә булсак — югалмабыз беркайда да,
Ышан син сүзләремә.
Күңелеңә авыр чакта, авыр чакта
Кара син күзләремә.
Бергә булсак — югалмабыз беркайда да,
Ышан син сүзләремә.
Күңелеңә авыр чакта, авыр чакта
Кара син күзләремә.
Үткәннәр турында сорама,
Кагылма авырткан ярама.
Көнләмә, ул диеп каршымда,
Яратсаң оныттыр барсын да.
Тик бер генә көлеп дәшкән идең,
Истәлеге калды озакка.
Онытканнар мине онытсыннар,
Ә мин риза татлы газапка.
Оныт инде мине мәңгелеккә,
Йөрәгеңнән алып ташла да…
Гафу итмә мине, гафу итмә —
Алыштырдым сине башкага.
Күрше йорттагы Миләүшә —
Мин яраткан сылу кыз.
Тик ул озын, мин тәбәнәк,
Ул чая, мин кыюсыз.
Сандугачлар көнләшә.
Җырлап куйса Миләүшә.
Мин бер кыз белән таныштым?
Исеме аның — Ләлә!
Тесе-башы, буе-сыны —
Әл-лә-лә-лә-лә-лә-лә!
Кайда бармас, ниләр күрмәс
Инде минем бу башым?
Сине эзләп юлга чыктым,
Синең белән хушлашып.
Клублардан озатамын
Гармунны сузып кына.
«Сөям» сүзен әйтә алмыйм,
Үтә көннәрем бушка.
Мин белмимен җир шарының,
Синсез, минсез әйләнгәнен.
Беләм кайгы-шатлыгыңа,
Язмышыңа бәйләнгәнмен.
Көткәнем юк иде яз килүен,
Нәрсә булды миңа, аңламыйм.
Очрашырбыз язын диюләрең
Чын идеме, әллә алдадың?