Төшемдә бит көткән идем
Төшемдә бит көткән идем,
Өннәремдә килмәгәч.
Бәхетле итәрмен дидем,
Өнемдә итә алмагач.
Төшемдә бит көткән идем,
Өннәремдә килмәгәч.
Бәхетле итәрмен дидем,
Өнемдә итә алмагач.
Хатлар көтмә, хат язалмам,
Ятлар кулына керер.
Минем хат булып кичләрен
Тәрәзәңә ай килер.
Иренеңдә синең яз тәме,
Күзләреңдә һаман яз әле.
Синнән башка көннәр ямьсез бит,
Ялгыз диеп миңа яз әле.
Бераз гына вакыт тап әле,
Сөям диеп бер сүз яз әле.
Ялган булса булыр бу сүзең,
Алданырга әзер мин үзем.
Мин еракта, синнән бик еракта,
Мин кайтасы юллар бик озын.
Шул юлларда маяк нурым минем
Син, кадерлем, сүнмәс йолдызым.
Иссен җилләр, яусын карлар,
Яусын яңгыр, яусын яңгыр.
Киләм әле яннарына, булса да ул
Соңгы тапкыр, соңгы тапкыр.
Язның тәүге чәчәкләрен
Бүләк иттем ятларга.
Кире кайтыр юллар юк бит
Шул ялгышкан чакларда.
Ниләр сөйли озын керфекләрең,
Ниләр сөйли шомырт төсле күзләрең?
Кемнәр өчен үрелеп чәчәк ата
Яшьлегеңнең назлы гөлләре?
Синсез айлар еллар кебек,
Көне дә, минуты да.
Мәңге бергә янсак иде,
Чын мәхаббәт утында.
Тынгы белми торган юлчы сымак,
Мин гизсәм дә бик күп җирләрне,
Тормыш юлларымда очратмадым
Синең күздәй серле күзләрне.
Йөрәгемне учларыма
Йомарлап түзәм инде.
Уйларымны күзләремнән
Укыйсың, сизәм инде.