Өфе — Ырымбур юллары
Өфе — Ырымбур юллары,
Эй, яшьлегем еллары,
Шул юлларны үткән саен,
Бер ашкынып, бер моңаеп,
Чыңлый күңелем кыллары.
Өфе — Ырымбур юллары,
Эй, яшьлегем еллары,
Шул юлларны үткән саен,
Бер ашкынып, бер моңаеп,
Чыңлый күңелем кыллары.
Нурлы Өфем минем, җырлы (матур) Өфем,
Син бирәсең кояш җылысын.
Тирбәләсең бакча кочагында,
Мәңге яшәр тормыш җыры син.
Мактала безнең Әтнөбез
Эш сөйгән халкы белән.
Саф күңеле, нурлы йөзе,
Ягымлы сүзе белән.
Әгәр көтсәң, кара күзләремдә
Бәхет нурын алып килермен.
Әгәр көтсәң, кайнар иренемнең
Кайнарлыгын сиңа бирермен.
Һай-ли, Гөлҗамал,
Көтүләре бик яман,
Бичәлеккә алам диеп,
Көтәм дә көтәм һаман.
Ник очрадык миңа тормышымның
Зур юлында сердәш булмагач,
Күзләремә карап «сөям!» дидең,
Үзен башкаларны уйлагач?
Һәр көн иртән кояш чыга
Сиңа да, миңа да.
Һәр көн иртән җилләр исә
Сиңа да, миңа да.
Язын килгән кошлар көзен китә,
Кояшлар да чыга баерга…
Кешеләрне язмыш очраштыра,
Язмышларны юллар аера.
Язмышларны юллар аера.
Син җырладың кич һәм мин тыңладым,
Күңелемдә хәзер син генә.
Мин онытмам синең җырларыңны
Күңелемдә чыңлар гел генә.
Безнең якта таңда шундый алсу
Алсулыгы балкый йөзләрдә.
Бәхет узе шушы җирдә туа
Кирәк тугел читтән эзләргә.