Миңа сине онытырга кирәк (икенче вариант)
Мине сине онытырга кирәк,
Үткәннәрне кат-кат исләмәскә.
Тик ничек соң, кайдан көч табарга,
Очрашулар кабат эзләмәскә?
Мине сине онытырга кирәк,
Үткәннәрне кат-кат исләмәскә.
Тик ничек соң, кайдан көч табарга,
Очрашулар кабат эзләмәскә?
Мине сине онытырга кирәк,
Үткәннәрне кат-кат исләмәскә.
Тик ничек соң, кайдан көч табарга,
Очрашулар кабат эзләмәскә?
Хыялымда мин табынган күзләр
Көтмәгәндә генә табылды.
Моңа чаклы урап-урап үткән
Юлларыбыз килеп тап булды.
Мин сине яратмас идем,
Син аңа лаек түгел.
Тик нишләргә сине күргәч,
Уйларым аек түгел.
Кешелек дөньясы башланган заманнан
Кешелек догасы — “Мин сине яратам!”.
Йөрәктән — йөрәккә ул күчеп килгән,
Өч сүз алдында һәр кем баш игән.
Кайчан гына без шушында
Икеү утырган идек.
Күктән яуган йолдыз карны
Учка тутырган идек.
Учка тутырган идек.
Кайчан гына без шушында
Икеү утырган идек.
Күктән яуган йолдызларны
Учка тутырган идек.
Учка тутырган идек.
Мин сине ничек яраттым! —
Мәктәп юллары белә.
Син йөргән эзне аера идем
Башка эзләрдән, бер карау белән.
Мин ниндиме?
Менә шундый:
Ничек бармын — күз алдыңда.
Иңдәш булсам, булырмын, тик
Көндәш булмам хыялыңда.
Мин арыдым сине яратудан,
Буш хыяллар белән җан атудан.
Үз-үземне алдап юатудан,
Елар җирдә — көлеп ямь табудан.