Наҗиянең беренче җыры
Язын чәчәк аткан агачларга,
бер туйганчы, бәгърем, бакмадым.
Ул агачлар инде җимеш бирде,
Ә син һаман, һаман кайтмадың.
Язын чәчәк аткан агачларга,
бер туйганчы, бәгърем, бакмадым.
Ул агачлар инде җимеш бирде,
Ә син һаман, һаман кайтмадың.
Дуамаллык микән, уйламаулык микән,
Өлгермәдек хәтта аңлашып?
Яшьлек урманнында, язмыш томанында,
Мәхәббәтем калды адашып.
Мәхәббәт, нишләттең син мине?
Хисләрне чолганың, йолдызга караттың,
Күңелне баеттың, телемне бал иттең,
Зиһенне чуалттың, нишләттең, нишләттең?
Җир яшәрмәс, гөл ачылмас — төшми яңгыр тамчысы;
Сине күргәч, йөрәгемдә
Кабынды ялкын;
Нигәдер син миңа хәзер
Бик якын, якын.
Күз карашың белән озатып,
Очрашуны көтеп каласың
Сөюеңне беләм әйтмәсәң дә,
Сагыш утларына саласын.
Мәхрүм итмә мине, мәхрүм итмә
Җан арбарлык сихри моңнардан,
Моң тудырган гади исемеңне
Җырларыма кушып җырлаудан!
Чыбылдыгың чуп-чуар,
Эчләрендә кем кунар?
Сызылып моңсу, якты таңнар аткан чакта
Мамык мендәр тешләп кем елар?
Күкне каплап алган кара болыт,
Җирдә салкын томан, җил-явым.
Баш очында кояш балкыр әле,
Могҗизага килә ышанасым.
Миңа синнән берни кирәк түгел,
Яратмасаң да ярый.
Бары сагышланган йөзең генә
Йөрәгемне яралый.