Чәчәк салдым, әнкәй, кабереңә

Сиңа киләм канатларым сынса,
Өмет утым сүнсә учакта.
Чал башымны тезләреңә куеп (салып)
Әй, җылыйсы килә шул чакта.

Тәрәзәләрдә утлар сүнгән чак

Язмыш мине сиңа гашыйк иткән,
Сөюемне ләкин күпсенгән.
Җилләр булып тәрәз кагар идем,
Тәрәзәңдә инде ут сүнгән.

Төшләремә керә Кандагар

Сугыш бетеп күпме еллар үткән,
Әле һаман сызлый яралар.
Сөйгәннәрен көтә тугры кызлар,
Ә улларын көтә аналар.

Узып булмый язмыштан

Кушылмаска юллар аерылды.
Сүнде соңгы өмет чаткысы.
Эчтән генә моңсуланган чагым
Хәтерләтеп ялгыз аккошны.

Ул болытлар юктыр

Бала чакта, зәңгәр күккә карап,
Бармы синең уйга батканың?
Төрле сүрәтләргә керә-керә,
Зәңгәр күктән болыт акканын
Бармы синең карап ятканың?

Хатын-кызлар бәйрәме

Җан эретер ягымлы да
Хатын-кызлар бәйрәме,
Кемдер сиңа бүләк итәр
Хуш исле гөл бәйләме.

Сугыш ялкыны

Соңгы тапкыр кичә көлде дөнья,
Соңгы тапкыр кояш балкыды.
Таң атмады бүген, таң атмады,—
Алды җирне сугыш ялкыны.