Чәчәк салдым, әнкәй, кабереңә
Сиңа киләм канатларым сынса,
Өмет утым сүнсә учакта.
Чал башымны тезләреңә куеп (салып)
Әй, җылыйсы килә шул чакта.
Сиңа киләм канатларым сынса,
Өмет утым сүнсә учакта.
Чал башымны тезләреңә куеп (салып)
Әй, җылыйсы килә шул чакта.
Язмыш мине сиңа гашыйк иткән,
Сөюемне ләкин күпсенгән.
Җилләр булып тәрәз кагар идем,
Тәрәзәңдә инде ут сүнгән.
Сугыш бетеп күпме еллар үткән,
Әле һаман сызлый яралар.
Сөйгәннәрен көтә тугры кызлар,
Ә улларын көтә аналар.
Кушылмаска юллар аерылды.
Сүнде соңгы өмет чаткысы.
Эчтән генә моңсуланган чагым
Хәтерләтеп ялгыз аккошны.
Бала чакта, зәңгәр күккә карап,
Бармы синең уйга батканың?
Төрле сүрәтләргә керә-керә,
Зәңгәр күктән болыт акканын
Бармы синең карап ятканың?
Дивана мин, дивана,
Дөнья белән куанам (юанам).
Дөнья минем — үз өем,
Дөнья моңы — үз көем.
Җан эретер ягымлы да
Хатын-кызлар бәйрәме,
Кемдер сиңа бүләк итәр
Хуш исле гөл бәйләме.
Күңелемдә сер йөретеп,
Үчләр саклый белмимен.
Бар кешеләр миңа әйбәт,
Начарларын күрмимен.
Соңгы тапкыр кичә көлде дөнья,
Соңгы тапкыр кояш балкыды.
Таң атмады бүген, таң атмады,—
Алды җирне сугыш ялкыны.
Сулар ага, сулар ага,
Кар суларыдыр.
Бу җырларым йөрәгемнең
Ярсуларыдыр.