Буран (икенче вариант)
Тыныч тормыш инде югалды…
Бураннарга дөнья уралды…
Тын алырлык тыныч мизгел юк —
Тормышмы бу, тоташ буранмы?!
Тыныч тормыш инде югалды…
Бураннарга дөнья уралды…
Тын алырлык тыныч мизгел юк —
Тормышмы бу, тоташ буранмы?!
Агым моңгаена түгел,
Каршысына да йөздем.
Юллар уздым, илләр гиздем,
Түзәлмәстәйгә түздем
Ашкына күңел, ярсып үтәргә,
Без бит туганбыз тормыш көтәргә.
Ашкына гомер, көт син чак кына,
Бәхетле булыр тормыш хакына.
Алтын гына алтын балдак,
Алтын гына еллар,уза.
Алтын ашалуы сизелми,
Безнең алтын гомер туза.
Кырык эшләр кырам диеп,
Һаваланма син, бәндәм.
Тауларны да күчерерсең
Көч-гайрәт булса тәндә.
Үтми торчы гомер көт әле,
Бераз гына сабыр ит әле.
Яшьлек язларыннан,
Сөю назларыннан
Аерыласы килми бит әле.
Кем иртәрәк, кем соңрак…
Беркем мәңгелек түгел.
Барыбыз да бер китәбез,
Калдырып дөнья йөген.
Кеше килгәч якты дөнъяга,
Күктә бер йолдыз кабына.
Минем дә йолдызым
Яктырта юлымда.
Ул тора язмышым сагында,
Көч бирә арыган чагымда,
Туры юл күрсәтә адашып калганда.
Күңелем моңнарга тулганда.
Мизгелләрен санап елларымның
Үтәсең дә, гомер, үтәсең.
Үтүенә үкенмәс тә идем,
Яшьлегемде алып китәсең.
Әй, бу гомер елгалары…
Әй, тормыш диңгезләре…
Упкыннарның тирәннәре…
Давылның тиңсезләре…