Гомерем мизгелләре
Иртәсендә язның — ачылмаган таҗның
Әле татылмаган назлары.
Дөнъя хозурлыгы, тормыш матурлыгы —
Безнең гомерләрнең язлары.
Иртәсендә язның — ачылмаган таҗның
Әле татылмаган назлары.
Дөнъя хозурлыгы, тормыш матурлыгы —
Безнең гомерләрнең язлары.
Талгын гына яуган карлар
Күмә көзнең гөлләрен,
Чәчәкләрне җылытам дип,
Үрелә иреннәрем.
Гомер иткән ирләр һәр чак юлда,
Кичә алар утны-суларны.
Аккан сулар кебек гомер уза,
Йөгәнләп булмый шул юлларны.
Торасың да чал чәчеңне сыйпап,
«Картаелган инде…» — диясең.
Килә минем шул чал чәчләреңнең (бөртекләрнең),
Һәр берсенә башым иясем.
Гомер буйлап барам,
Барсын уйлап барам,
Уйлар бетмәле түгел.
Алай итеп карыйм,
Болай итеп карыйм,
Башың җитмәле түгел.
Җир җиләккәйләре пеште инде,
Өзелеп тә төшмәс димәгез, —
Ир-егеткәйләрнең яше үтсә,
Бөгелеп тә төшмәс димәгез.
Тормыш, шатлык, кайгылар да,
Сынаулардан тора гел.
Көннәр төрле булсалар да,
Якын безгә һәр мизгел.
Үткәндә кичергән —
Кайгылар, газаплар
Барысы да онтыла,
Барысы да җуела.
Бәхет кемгәдер суыннан,
Яңгырдай яуды микән?
Кемдер бәхетне күлләрдән,
Чумарып алды микән?
Ник береүләр елмайганда
Береүләр көлә икән?
Бәхетле булып яшәүнең
Серләре нидә икән?