Ак сиреннәр
Ак сиреннәр җиргә чәчәк коя,
Бөтерелә ап-ак өермә.
Мин яратам сине, син ишетмә,
Мин яратам сине, син белмә.
Ак сиреннәр җиргә чәчәк коя,
Бөтерелә ап-ак өермә.
Мин яратам сине, син ишетмә,
Мин яратам сине, син белмә.
Һәр яз саен
Күзләр явын
Алып чәчәк ата розалар.
Бу тормышның, беләм, төрле чагы була,
Шатлыклары була, кайгылары.
Кайгыларны, шатлыкларны үз итүче,
Әл дә син бар, минем сөйгән ярым.
Тәрәздә зәңгәр төн,
Өстәлдә ак кәгазь,
Каләмем яз төсле карада.
Мин сиңа омтылам,
Мин сиңа ашкынам,
Мин сине өзелеп яратам.
Ах, дулкыннар,
Ак дулкыннар…
Уйный җилләр чыгуга.
Әй, кара күз, күңелем төште
Син сөйкемле сылуга.
Синсез, нурсыз көнем,
Ай — йолдызсыз көнем,
Сөю — назлар көтеп үтә гомерем.
Яшел бәбкә яшел үлән,
Табигать тә бәбкә үзе.
Су буенда казлар карый
Ай алкалы татар кызы.
Аерылыу юк сөйгән йөрәкләргә,
Без кавыша алмас ара юк,
Сагыну бар, ләкин күңелләрдә
Әрнеп торган утлы яра юк.
Яшәсә дә гөлләр бик аз —
Бергә сулый, бергә үсә.
Сез, гашыйклар, ялгышмагыз
Аерылмагыз, аерылмагыз.
Аерылабыз инде, бәгърем,
Сөелеп туймас чакта.—
Кошларның да канатлары
Икесе ике якта.