Яшьлек белән хушлашу

Чәчәкләрен коя алмагач…
Күздән, гүя, яшьләр түгелә,
Ак чәчәкләр җиргә сибелә.
Язмышлардан узмыш булмагач.
Чәчәкләрен коя алмагач.

Язмышлардан узмышлар

/»Язмышлардан узмыш бар…» спектакленнән/
Йөрәкләр кушылды, ә юллар аерылды —
Уртага ярылды тормышлар.
Яртышар-яртышар калдык без — нишләрбез
Язмыштан булмаса узмышлар?

Язмыш йомгак сүтә

Таңда каршы алам аксыл томан аша
Алсуланып чыккан кояшны.
Күзләремнән саныйм үткән гомер юлын,
Шул юлларда калган язмышны.

Хәлләрең ничек дип сорама

Югалтым кадерле кешемне,
Ялгызым үткәрәм көннәрне.
Хәлләрең ничек дип сорама,
Хәлләрең ничек дип сорама…

Тормыш күперләре

Тормыш күперләре караңгы төн икән,
Адашуың мөмкин ялгызың!
Дусны сайла гомерлеккә,
Ярым булсын мәңгелеккә.
Адаштырмый җитәкләүче булсын синең язмышың…

Тигез картлык

Тигез картлык — нинди тирән мәгнә
Бу сүзләргә дуслар бирелгән
Сөярмен дип яшли биргән вәгдә,
Үткән гөмер бергә үрелгән