Ага сулар (беренче вариант)
Ага сулар, ага сулар,
Бер болгана, бер тына.
Агымсулар кебек күңелем
Кая шулай талпына?
Ага сулар, ага сулар,
Бер болгана, бер тына.
Агымсулар кебек күңелем
Кая шулай талпына?
Тилмерешеп яшәр өчен
Килек мени бу дөньга?
Язгы таңда икебезне
Табыштырган инеш ага.
Чәчәкләрен коя алмагач…
Күздән, гүя, яшьләр түгелә,
Ак чәчәкләр җиргә сибелә.
Язмышлардан узмыш булмагач.
Чәчәкләрен коя алмагач.
/»Язмышлардан узмыш бар…» спектакленнән/
Йөрәкләр кушылды, ә юллар аерылды —
Уртага ярылды тормышлар.
Яртышар-яртышар калдык без — нишләрбез
Язмыштан булмаса узмышлар?
Таңда каршы алам аксыл томан аша
Алсуланып чыккан кояшны.
Күзләремнән саныйм үткән гомер юлын,
Шул юлларда калган язмышны.
Югалтым кадерле кешемне,
Ялгызым үткәрәм көннәрне.
Хәлләрең ничек дип сорама,
Хәлләрең ничек дип сорама…
Без бу җиргә ике килмәгәнбез,
Һәрберебез бердәнбер генә.
Мәхәббәтнең үзе шикелле без,
Самими дә, саф та, серле дә.
Тормыш күперләре караңгы төн икән,
Адашуың мөмкин ялгызың!
Дусны сайла гомерлеккә,
Ярым булсын мәңгелеккә.
Адаштырмый җитәкләүче булсын синең язмышың…
Тигез картлык — нинди тирән мәгнә
Бу сүзләргә дуслар бирелгән
Сөярмен дип яшли биргән вәгдә,
Үткән гөмер бергә үрелгән
Син елмайсаң көн яшәрә,
Яшә шулай көлеп кенә,
Зифа каен кебек кенә,
Тормышка ямь биреп кенә.