Кыз хыялы
Теләгем зур язгы кичтә
Тамчы булып тамарга.
Кереп татлы төшләреңә,
Серләреңне табарга.
Теләгем зур язгы кичтә
Тамчы булып тамарга.
Кереп татлы төшләреңә,
Серләреңне табарга.
Кузгала, поезд кузгала
Китәмен еракларга
Аерылулар җинел булмый,
Барыбер елап калма
Кузгала, поезд кузгала
Кузгала җанда яра.
Яраларың кузгалганда,
Еламый түзеп кара.
Яраларың кузгалганда,
Еламый түзеп кара.
Кичер мине, әгәр күзләремдә,
Сөю чабкылары күрмәсәң
Шиңмәй торган нәфис чәчкәләрдән
Синең өчен таҗлар үрмәсәм.
Юлларыңа учак ягам, шул учактай дөрләп янам,
Күләгәдәй саклап барам, кайда булсаң — шуннан табам.
Күзләремдә синең күзләр, бик күп әле әйтер сүзләр,
Сүзләреңне юкка сипмә, китмә, китмә!
Килер идем мин каршыңа синең,
Ачар идем күңел серләремне.
Бирер идең кабат өмет уты,
Кабат сынап ярсу хисләремне.
Эрер идем синең кочагыңда,
Сагынудан өзелә үзәгем.
Таңнар туа, көннәр синсез үтә,
Әллә юкмы сиңа кирәгем?
Язлар килде тагын җиргә,
Сагышлану безгә нигә,
Йөрәк тибә көтеп үз парын.
Көтәм сине якты көндә,
Көтәм сине айлы төндә,
Кайларда син, күз ярым.
Килереңне (килеүеңне) көттем моңсуланып ,
Һаман килмәдең син, килмәдең.
Йөрәгемдә сүнмәс ялкыннарның кабынганын
Белмәдең, белмәдең, белмәдең.
Кил яныма, кил, чибәрем,
Кил, алтыным, зөбәрҗәтем,
Юлларыңа гөл сибәрем,
Кил, якты мәхәббәтем.
«Урамда көз», — дисең
Әллә син сизмисең:
Күңелдә язлар әле.
Сөюле җанымда
Син булган чагымда
Язлардан язмам әле.