Яшьли сөйгән ярым
Яшьли сөйгән ярым,
Еракларда калдың.
Еракларда, яшьлек таңында.
Яшьли сөйгән ярым,
Еракларда калдың.
Еракларда, яшьлек таңында.
Ап-ак карлар ява, карлар ява,
Җирдә кышны сагынып көтә микән?
Сагынып та көтәр кешең булса,
Бу гомерләр матур үтә икән.
Яшьлегем, кайда син, кайда син?
Түзә алми күңелдә яралар.
Яшьлегем эзеннән кайтыр идем,
Көтеп алса мине сөйгән яр.
Беләсеңме, синең белән җирдә
Гөрләттереп яшиселәр килә!
Сине генә сөеп һәм үзем сөелеп,
Изге җаннар белән тирә-юньдә.
Беләсеңме, синең белән җирдә:
Таңнарымны каршылыйсым килә!
Карашыңны тоеп йөзләремдә,
Барысы да йоклаган иртәдә.
Карашларың көзге кояш сымак,
Нигә, иркәм, салкын карыйсың?
Сабырлыгы җуйган йөрәгемә
Тагы тирән яра ясыйсың.
Язлар җиткәч, Идел суы ярсып агар,
Дулкыннары сыймас аның ярларына.
Ярларыннан чыккан ярсу Идел кебек,
Мәхәббәтем сыймас минем җырларыма.
Яратырга килдек без бу җиргә,
Яратмаган йөрәк яналмый;
Яратмаган йөрәк — йөрәк түгел,
Яналмаган йөрәк кирәк түгел, —
Яратмыйча безгә ярамый.
Күзләреңә дөнья сыйган,
Төсем синдә күренә.
Йөзләреңнән нурлар җыям
Күңелемнең түренә.
Көннәр түгел, айлар, еллар буе
Очрашуны көттем тилмереп.
Яратулар сине җиңел иде
Күзләреңдә ялкын ут күреп.
Мин ярттым сине, яраттым,
Син бит минем ике канатым.
Мәхәббәтем җиккән пар атым,
Гомерлеккә диеп яраттым.