Бик сагындым (икенче вариант)
Гомеркәем үтә еракларда,
Сагындырган дуслар, туганнар.
Туган якны ташлап китмәсәң дә,
Йөртә бит ул язмышлар.
Гомеркәем үтә еракларда,
Сагындырган дуслар, туганнар.
Туган якны ташлап китмәсәң дә,
Йөртә бит ул язмышлар.
Туган ягым Дим буйлары, Үзәнеңдә әрәмә. Әрәмәгә барсам, әнкәй, Озакласам, әрләмә. Әрәмәдә пешкән диләр Шомырт, балан, бөрлегән. Яшь кояшлы булгангадыр, Җимеш иртә өлгергән. Чакыра төсле үзенә Куак артыннан куак. Әйтерсең дә, бала чагым Яшенеп тора сымак.
Ендовищи авылым матур,
Ике айлы мәчете.
Авылыма килеп керсәм
Арта минем бәхетем.
Туган җирем, урман шавың синең,
Күңелемә сеңде яшь чактан,
Кураеңның сызылып аккан моңы
Гомер буе китмәс колактан!
Башкортстаным чиген үтү белән,
Туып-үскән җиргә җитү белән,
Нур тулгандай була күңелгә,
Җыр тугандай була күңелдә.
Бар бөркетле каялары
Каенлы урманнары.
Шифалы яуган яңгыры,
Шифалы яуган яңгыры,
Бар карлы бураннары.
Гармунга да биибез лә,
Курайга (Тальянга) да биибез.
Безнең әле күбәләкләр
Кебек чагыбыз дибез.
Башкортстаным кунакчыл як,
Ул безнең изге кала.
Баллап кына чәйләр эчсәң,
Тәнеңә шифа була.
Газиз җирем шанлы Башкортстаным,
Котлы булсын аткан һәр таның.
Хөзмәт шауы тыңмый кырларыңда,
Данлап туймый йөрәк җырларың.
Алтын яфрак кипкән көзләр булып,
Ап-ак карлар яуган кыш булып.
Умырзая үскән язлар булып,
Тирәкләргә куныр кош булып.