Синең өчен (беренче вариант)
Синең өчен һәрчак аяз,
Зәңгәр һава,
Синең өчен сәйлән сыман
Карлар ява.
Сәйлән карлар бар хәятне
Били акка —
Табигатьне сафлык күмә
Синең хакка.
Синең өчен һәрчак аяз,
Зәңгәр һава,
Синең өчен сәйлән сыман
Карлар ява.
Сәйлән карлар бар хәятне
Били акка —
Табигатьне сафлык күмә
Синең хакка.
Оҗмахта ял итә җаным,
Искитәрлек дөнья ямьле.
Өзелеп сөямен, ярым,
Син дә сөй, сөй мине, яме.
Гашыйк иттең үзең,
Җитте назлы сүзең.
Көнем белән төнем буталды,
Әллә нәрсә булды.
Күңел моңга тулды,
Йөрәгемне тоташ ут алды.
Иртәләгәнсең син,
Соңлаганмын мин дә.
Акланырга сәбәп барсыман,
Сагыш җанны кыйный.
Ике йөрәк дулый,
Бәргәләнә, урын тарсыман.
Юллар уздым, илләр гиздем,
Юкка гына гизмәдем.
Юллар узып, илләр гизеп,
Мин бит сине эзләдем.
Киек казлар оча (кайткач) каңгылдашып,
Серләшәләр күреп бер-берсен.
Мин дә кайтам әле сезнең якка
Саг(ы)нуымны шуннан белерсең.
Йолдыз балкый нурланып
Аяз күкнең йөзендә.
Син балкыйсың күңелдә,
Гашыйк булдым үзеңә.
Еракларга китсәң, ялгыз йөрмә,
Чын юлдашлар сиңа юлыксын.
Салкын җил-давыллар каршы иссә,
Мәхәббәтем сине җылытсын.
Атылган йолдызлар артыннан атылдык,
Теләдек бәхетле булырга.
Ихластан вәгъдәләр бирештек,
Бирештек гомергә янәшә калырга.
Кайгыларның барын оныттырып,
Юатасың тик син, юатсаң.
Кемгә барып серем сөйләрмен мин,
Кемем калыр сине югалтсам?
Безнең ара йолдыз кебек бик ерак,
Синнән хәтта сәламләр дә бик сирәк.