Казаныма мәдhия

Милләтебез горурлыгы — мәшhүр Казан!
Иртәләрен урамнарга кабат кайтты азан
Азатлыкны мактап җырлый шәфәкъ нуры,
Халкың батыр синең, саф hәм тугры.
Азатлыкны мактап җырлый шәфәкъ нуры,
Халкың батыр синең, саф hәм тугры.

Сөюләрем яна-көя

Яраладым йөрәгемне, йөрәгемне,
Яшьләр туды күзләремдә, күзләремдә.
Рәнҗетәсең күңелемне, күңелемне,
Бозлы яңгыр сүзләреңдә.
Яши-яши, түзә-түзә, түзә-түзә,
Көннәр, айлар, еллар үтә.
Күз яшьләрен сөртә-сөртә, сөртә-сөртә,
Арабыздан сөю китә.

Сөю хакына

Ничек табыштык без — аңлый алмыйм,
Фәрештәләр ярдәм иткәндер…
Моңа хәтле гөрләвекле язлар
Бездән башка ничек үткәндер?!

Сиңа (өченче вариант)

Без танышкан төндә ятлар идек,
Уйнап-көлеп кенә сөйләштек,
Ятлар безгә әгәр күз салсалар,
Бер-беребездән никтер көнләштек.