Очрашырга иде
Су өстендә ай чайкала,
Тибрәтмә, җил, аемны.
Ай янында күрсәң иде
Өзелеп сөйгән ярыңны.
Су өстендә ай чайкала,
Тибрәтмә, җил, аемны.
Ай янында күрсәң иде
Өзелеп сөйгән ярыңны.
Парлап гомер итә алмадык
Язмышыма шулай язгандыр.
Язмышлар шундый булганга
Балдагым да ялгыз калгандыр.
Сине уйласам, мине моң баса,
Борчылып йөрим инде ничә ай.
Күңелем сизә, назлы язларны
Оныттың бугай, оныттың бугай.
Көзге урман, каен яфраклары
Әкрен җилдән җиргә коела.
Сары яфрак сыман сары сагыш
Әйдәп килә гомер буена.
Урманнарым, кырларымны
Мин бик сагындым.
Җилләре дә шифа миңа
Туган ягымның.
Күрмәмешкә салынып син
Узып киттең янымнан.
Күңелемдә әрнеп калды
Син кузгаткан давыллар.
Килерсең әле, килерсең
Мин торган урамнарга.
Йөрерсең әле, йөрерсең
Карларда, бураннарда.
Кошлар таңда сайрарга
Куна нечкә талларга.
Кызыкмагыз, дусларым,
Үтмәс тесле иде бергә чаклар,
Мәңгелек җәй иде йөрәктә.
Кошлар китеп бара безнең яктан,
Моң калдырып туган төбәктә.
Китәм инде, сездән китәм,
Кайтыр өчен китәм читләргә.
Эчәр сулар, язмыш дигән нәрсә
Йөртә безне төрле җирләрдә.