Әнкәм сүзе
Гомеремнең һәрбер минутына
Әнкәем күзләре багалар.
Яшәде ул үзе өчен түгел,
Яшәде ул диеп: «Балалар!»
Гомеремнең һәрбер минутына
Әнкәем күзләре багалар.
Яшәде ул үзе өчен түгел,
Яшәде ул диеп: «Балалар!»
Якты дөньяның яме алар,
Дип өйрәтә әткәй-әнкәй.
Безне сөеп назлап яшәсен
Гел зурәткәй һәм зурәнкәй.
Бүгенгедәй күз алдымда тора минем,
Әнкәй, синең назлы карашың.
Исән булсаң, очып кайтыр идем
Шәһәр белән авыл арасын.
Киләчәктән кайтып киләм әле,
Шатлыгымны салып җырыма.
Һәр балама уңыш, бәхет теләп,
Калмасын дип булып җыр гына!
Юк, томаннар, капламагыз күгемне,
Ходай биргән миңа җырлы язмыш.
Томаннар, сез кермәгез күңелемә.
Мине моңсыз итү ялгыш.
Уйчан карлар ява, ява,
Җирләрне күмә икән.
Урманнардан, болыннардан
Эзеңне эзлим, иркәм.
Елгалары тар гына,
Елга яры — тал гына.
Ялгыз калган йөрәгемә
Сары сагыш сарыла.
Сискәндерә мине синең
Җилләр булып исүең.
Сайрар кошлар берөзлексез
Кабатлыйлар исемең.
Чит җирләрдә бигрәк тә
Ямансу була икән.
Таң аттымы, туган ягың
Җыр булып туа икән.
Еракта, офыкта
Яшен утлары, яшен утлары.
Еракта, шул якта
Минем дусларым, минем дусларым.
Еракта, офыкта
Кошлар тавышы, кошлар тавышы.
Күңелдә шул чакта
Сагыну (дуслар) сагышы, сагыну (дуслар) сагышы.