Агыйделдә берәү керләр чайкый
Агыйделдә берәү керләр чайкый,
Озын толымнарын чылатып.
Сөйгән яры киткән еракларга,
Агыйделкәй сылуын елатып.
Агыйделдә берәү керләр чайкый,
Озын толымнарын чылатып.
Сөйгән яры киткән еракларга,
Агыйделкәй сылуын елатып.
Иярле ат, кыңгыраулы дуга
Безнең яшьлек, яшьлек иртәсе.
Шул атларга утырып, сөйгән ярың белән
Еракларга килә китәсе.
Шул атларга утырып, сөйгән ярың белән
Еракларга килә китәсе.
Нигә өметләнеп көтә микән
Чыгарсың дип үзең каршыма.
Ник эзли соң сине күңелкәем,
Борчу уйлар салып башыма.
Әнием, син мине көттеңме,
Кайтмый, диеп, елап беттеңме?
Кайтам инде, әнкәм, яныңа,
Йөрәккәем бигрәк сагына.
Әнкәем белән әткәем миңа
Айгөлем диеп исем кушканнар.
Берсе аем дип, берсе гөлем дип,
Куеннарына назлап кочканнар.
Рәхмәт, әнкәем, рәхмәт, әткәем,
Миңа бик матур исем тапкансыз.
Айлы төннәрдә керфек какмыйча,
Бишек тирбәтеп, мине баккансыз.
Синең куллар, мине сөя-сөя,
Бишекләргә салган куллар ул.
Соңгы телемнәрен миңа биреп,
Үзе коры калган куллар ул.
Аяк очларына гына басып
Баш очыма килгәч тә әнкәм.
Һәр иртәдә назлы тавышыңны
Дәшәр идең миңа: «Тор, бәбкәм».
Сезне уйлап юанам мин, юанам.
Сезне уйлап куанам мин, куанам.
Төшләремдә сезне күрсәм
Шатлык белән уянам.
Күз караңдай күреп, Җан җылыңны биреп, Үстердең кадерләп кызыңны. Һәрбер сулышыңнан, Нурлы карашыңнан, Тоям, әни, синең назыңны. Кылган игелегең Бишләтә түләрмен, Кайтарырмын сиңа наз белән. Гомер көзләреңдә, Сүнмәс күзләреңдә, Горурлык син тапкан кыз белән. Синең чишмәнең башы, Мин — дәвам агышы, Җан һәм кан кардәшләр без икәү. Син минем бергенәм, Мин синең бергенәм, Бездән якын … Читать далее
Газиз әнкәй, синең истәлеккә
Утырттым мин миләш агачын.
Оныталмыйм «балам» дигән сүзең,
Оныталмыйм җылы карашың,
Оныталмыйм «балам» дигән сүзең,
Таң нурыдай якты карашың.