Мин килермен каршыңа

Болыннарда йөрим сине уйлап,
Болыннарда сагыш онытыла,
Сайрый тургай, моңланмаска куша,
Күңел сиңа гына омтыла.

Мин дә сине сөям

Аксыл чәчәкләрен җәеп,
Хушланып тора чия:
Чия-чия дия-дия,
Алмагач яна-көя…
Мин дә янам, мин дә көям,
Мин дә бит сине сөям!..

Мин барыбер сине яратам

Сиңа бер серемне мин сөйләрмен әле,
Бер сөйләрмен әле, тыңласаң.
Йөрәгемдә йөрткән әйтер сүзләремне,
Хисләремне минем аңласаң.

Көт, бәгърем

Саубуллашу җиңел буламы соң —
Тагын калдым юллар чатында.
Кар көртләре күмде юлларыңны,
Озак йөри язган хатың да.

Күзләремә килеп күрен

Синсез үткән һәрбер көнем
Өзгеләнгән күңел гөлем.
Соңлый күрмә. гомерләр кыска,
Күзләремә килеп күрен.

Күзләремә кара (өченче вариант)

Битләреңнең сипкелләрен
Саныйм әле, саныйм әле.
Сине көтеп олыгаям,
Бер туйганчы карыйм әле.

Кичер мине (икенче вариант)

Кичер мине зинһар, кичер диеп,
Хушлаштың да киттең аерылып.
Кулларыма карап өметләндем,
Бәлки карарсың дип аерылып.