Яратып кавышканнар
Өзелеп яратканнар күп,
Бар соңлап табышканнар.
Бик бәхетле бу дөньяда
Яратып кавышканнар.
Композиторы на букву: Ф
Яраларны сөю дәвалар
Авыр сүзең әйтеп китеп бардың,
Ялгыз калдым яшькә манчылып.
Үткән гомеремне искә алам,
Көтәм сине,көтәм талчыгып.
Ялгышу
Хуш исләргә тулып, чәчәк атты шомырт,
Өметләрем кебек ап-акны.
Онытмагансыңдыр, искә аласыңдыр,
Сагынам шул мин дә ул чакны.
Якты нурың калды күңелдә
Яшьлегемнең язын, мәхәббәтем назын,
Йөрәккәем һаман сагына.
Син кайда соң иркәм? Көтәм кичен, иртән,
Күрешәсе иде тагы да.
Язмышлар (икенче вариант)
Әллә син адаштың, әллә мин адаштым,
Нигә соң очрашты язмышлар?
Синең дә йөрәктә, минең дә йөрәктә
Гомергә җитәрлек сагыш бар.
Язгы җыр (беренче вариант)
Язлар килә, язлар,
Кайта киек казлар,
Су буйлары ямьгә күмелә.
Ә син, иркәм, нигә
Кайтмыйсың бирегә,
Язлар китермисең күңелгә?
Язгы урман
Агачлар яфрак ярганда,
Мең — мең кошлар сайраганда,
Мин тәү күрдем сине.
Әйтерсең, яз шул чагында,
Бүләк итеп кочагында,
Сине алып килде.
Хатлар көтәм
Ләйсән яңгыр көткән җиргә охшап, иркәм,
Түземсезлек белән синнән хатлар көтәм.
Энҗе карлар ява
Энҗе карлар ява,
Тышта җиләс һава.
Җил күтәрә карлы буранны.
Эзләмә син минем сөюемне
Эзләмә син минем сөюемне
Тик сүзләрдән, сәлам-хатлардан,
Күр син аны, карап күзләремә,
Икәү бергә булган чакларда.
