Үз-үзеңне алдама
Бергә булган көннәр,
Сихри айлар, төннәр
Яши күңел түремдә, түремдә.
Араларны ялгап,
Яратырга кабат
Телим бүген дә, бүген дә.
Бергә булган көннәр,
Сихри айлар, төннәр
Яши күңел түремдә, түремдә.
Араларны ялгап,
Яратырга кабат
Телим бүген дә, бүген дә.
Әниемнең газиз өч абыйсы
Ятып калган сугыш кырында.
Мин сөйләвен телим бүген аның
Бөтен илгә алар турында.
Сөйләреңне сөйләрсең син
Сөяреңме сөярсең.
«Каф таулары биек», димә,
Хәтта күккә менәрсең.
Ак каеннар яфрак ярган чакта
Яратамын яшьлек урамын.
Ак каенлы ап-ак урам буйлап
Матур уйлар уйлап барамын.
Тәрәзәгә баккан да,
Ялгыз ана моңлана,
Жыерчыклы кулына
Энҗе яшьләре тама.
Янгантауда яна йөрәк —
Сулар сибәргә кирәк.
Сулар сипсәң дә файдасыз,
Кызлары сылу бигрәк!
Чәчәккә күмелгән бакчаңда, әй,
Бүләкнең ниндиен бирим йөрәк сакчыңа?
Былбыл буламын,
Бакчаңда сайрыйм,
Сайравымны син тыңларсың,
Күңелемне аңларсың.
Офыкларың синең тарайганда,
Уйларыңның очын җуйганда —
Чык юлларга, тормыш офыклары
Киңәяләр бары юлларда.
Эшлибез кайвакыт онытып ялны да,
Баһадир шикелле заводлар төзибез,
Дулкыннар сыман, гел тынгысыз үзебез.
Әй, иске ел, сизелми дә
Узып киткәнсең.
Син якты да, кадерле дә
Булган икәнсең.