Сагыш (алтынчы вариант)
Һавадагы ак болыттан
«Син кайдан?» — дип сорадым.
Шул болыттан тамчы тамып
Керфекләрем чыланды.
Кыйбла якка искән җилдән
«Син кайдан?» — дип сорадым.
Шул җил мине, чәчләремнән
Композиторы на букву: Ф
Сагындырды Апас, сагындырды
Җилләр хәбәр итәр ераклардан,
Туган якка минем кайтасымны.
Сагындым мин яшьлек дусларымны,
Сагындым мин гүзәл Апасымны,
Сагындым мин моңсу каеннарны —
Алар көтә минем кайтасымны.
Сагыну (унынчы вариант)
Гомерләрнең мәңге түгеллеген,
Фани икәнлеген белсәм дә,
Ышанасым килә кешеләрнең,
Үзе үлгәч, җаны исәнгә.
Сагынамын каеннарны
Каеннарга мин сөялдем,
Кайгыларны сөйләдем.
Синнән башка бу дөньяда
Беркемне дә сөймәдем.
Авылымның каеннарын
Кайтып күрәсем килә.
Синең белән тормыш юлын
Бергә үтәсем килә.
Сагынам (өченче вариант)
«Ни хәлләрең бар синең?» — дип,
Соравыңны сагынам.
Күңелемә сеңеп калган
Моңнарыңа табынам.
Сагынам, сагынам,
Моңнарыңа табынам.
Сагынам.
Ник яңара сагышлар?
Шомырт тагын чәчәк койды,
Сиңа дип өзалмадым,
Ак чәчәкләр очкан чакта
Сагынуга түзалмадым…
Шул чәчәкләргә кушылып
Очар идем жилләрдә,
Табышмыйча калмас идек,
Йөрсәк дә кай илләрдә…
Мәхәббәтем яши йөрәгемдә
Тагын бер яз синсез үтеп китте,
Синсез күзен ачты бөреләр.
Моңлы кошлар сайрый таң атканда,
Өзгәләнә шул чак күңелләр.
Мин югалмам
Ерактагы берсе сагынып яши,
Берсе мине, ялгыз калдырды.
Онытмаучы, ялгыз калдырмаучы,
Гомерлеккә миңа яр булды.
Моңлану (икенче вариант)
Тулган айга карап, чәчләреңне тарап
Моңсу җырлар ләкин җырлама,
Сиңа карыйм да мин, күзем ала алмыйм,
Мин моңланмыйм, җаным моңлана.
Мин дә шул торналар шикелле
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар илереп.
Мин беләм: өзелде җаннары
Туган җир калганын сизенеп.
