Тиң ярлар
Ике җанны хисләр кавыштыргач,
Бер бөтенгә алар әйләнә.
Юллар да бер, уйлар да бер була,
Чәчләре дә чәчкә бәйләме.
Гөлнара Рәшитова
Сөю генә кала йөрәкләрдә
Бүләк итмим сиңа йолдызларны,
Таңнар аткач алар югала.
Вәгъдә итмим сиңа әллә ниләр,
Сүзләр дә бит бер мәл онытыла.
Синең караш
Күземә карыйсың,
Ниләрдер уйлыйсың.
Бу караш бик серле,
Бик серле, сөйкемле.
Уйланма шул тиклем,
Кайгырма, сөеклем,
Гомергә без бергә
Булырбыз бәхетле.
Сине өзелеп яратам
Өмет өзми, көтеп алган
Син бит олы табышым!
Синең белән, бәгырькәем,
Тулыланды тормышым.
Син булганда (икенче вариант)
Әллә күпме гомер үтеп киткән,
Әллә кемнәр күптән онтылган,
Бик күп йөзләр, күзләр арасыннан
Тик синеке генә сакланган.
Мәхәббәт ачкычлары
Күңелеңнең иң түренә
Ник элдең бикле йозак.
Иткәрмисең беркемне дә
Шакысалар да озак.
Мин гаепле (беренче вариант)
Гаеплене эзләмә
Яралар бит төзәлгән,
Еллар сафка тезелгән,
Ара өзелгән.
Ә син һаман тынмыйсың,
Гаепле дип саныйсың,
Миңа үпкә саклыйсың,
Оныта алмыйсың.
Кызыл розалар
Күптән түгел бүләк иткән идең
Бәхет гөле — хуш исле кызыл розалар,
«Яратам!» — дип әйтмәсәң дә беләм,
Сөю билгеләре бит алар.
Камышлы күл
Камышлы күл буйлап аккош йөзә уйнап,
Тибрәлдерә көмеш күл өстен.
Төнлә төнбоеклар йомылып йоклыйлар,
Һавада кысса да ай күзен.
Бәхет кошы (икенче вариант)
Тылсымлы бәхет кошын,
Үзем бер күрсәм иде.
Төшләремә булсада,
Ул килеп керсә иде.
Ышанамын нигәдер,
Шул кошның барлыгына.
Кайчанда бер мәл килеп,
Ул мине табырына.
