Әниемә (өченче вариант)

Күз караңдай күреп, Җан җылыңны биреп, Үстердең кадерләп кызыңны. Һәрбер сулышыңнан, Нурлы карашыңнан, Тоям, әни, синең назыңны. Кылган игелегең Бишләтә түләрмен, Кайтарырмын сиңа наз белән. Гомер көзләреңдә, Сүнмәс күзләреңдә, Горурлык син тапкан кыз белән. Синең чишмәнең башы, Мин — дәвам агышы, Җан һәм кан кардәшләр без икәү. Син минем бергенәм, Мин синең бергенәм, Бездән якын … Читать далее

Моң (беренче вариант)

Күңел тулы милли көйләр, моңнар бар,
Йөрәк юатырлыҡ дәртле лә җырлар бар.
Моң белән бергә атлап гомергә,
Язса иде шулай гөрләшеп яшәргә.

Моң, моң, моң,
Безнең күңелләрдә моң.
Моң, моң, моң,
Җырлар бүләк итә моң.
Моң һәрчак яшәсен,
Моң сезгә бәхет китерсен.
Моң һәрчак яшәсен,
Моң сезгә бәхет килтерсен.

Моң канаты күңелләрдә

Сандугачлар сайраганы,
Чишмәләр чылтыраганы.
Күңелләргә, мәңгелеккә,
Моңнар булып уелганмы?
Моңнар булып уелганмы?

Күрешербез әле!

Озын кышлар бар(е)ыбер үтәрләр,
Гөрләвекләр әле гөрләрләр,
Кайткан кошлар сайрар өздереп,
Яфрак ярыр нәни бөреләр.
Эрер карлар, туарлар җырлар,
Чылтыр-чылтыр агылгач моңнар,
Шул моңнарны кушып сүзләргә,
Җырлый-җырлый атларбыз бергә.

Газиз Өфем

Газиз Өфем, гүзәл калам,

Синдә генә бәхет табам,
Ераклардан сагынып кайтам
Сиңа кабат, әй башкалам.
Сине мактап куп җырланган,
Күпләр сиңа гашыйк булган.
Шул бик күпләр арасыннан
Мин дә гашыйк сиңа, Өфем.

Туган як (икенче вариант)

Туган якка юл тотамын
Туган як, туган як,
Иң гүзәл газиз якка
Туган як, туган як
Ашыгам каенлыкка
Туган як, туган як.
Торып булмас көттереп
Туган як, туган як.

Яратам (тугызынчы вариант)

Дөньяда бар назлы, җылы сүз,
Иң матур, татлы сүз,
Ишетәсең киләме, җаным?
Ул шундый серле, тылсымлы сүз,
Хәтта ялкынлы сүз,
Аны әйтәм тик сиңа тагын.