Рәсимә
Синең кайнар хисләреңнән,
Таң бизәгән чәчләреңнән
Алтын нурлар чәчелә,
Алтын нурлар чәчелә.
Синең кайнар хисләреңнән,
Таң бизәгән чәчләреңнән
Алтын нурлар чәчелә,
Алтын нурлар чәчелә.
Сайрый тургай, сайрый тургай,
Баласын җуйган бугай.
Баласын җуйган тургайдай,
Ник моңаям мин болай?
Сез безнең узган яшьлеккә,
Бу җирда алмаш бары,
Сездә дәвамы яшьлекнең,
КамАЗ алмагачлары.
Ялан тәпи баскан эзләремнең
Җылысына карлар яугандыр,
Авыл башындагы нәни инеш
Кар көртенә күмелеп калгандыр.
Анда ул,
Анда ул таңнарның
Нәкъ Кырлай өстендә атканы.
Кайда да йөрәктә, йөрәктә,
Төшләргә кереп гел йөдәтә
Нигә соң,
Нигә соң бу Кырлай яклары?!
Алтын куллы авылдашлар ашыгалар,
Инде әзер, бизәп куйган кашагалар.
Баскычлары иркен, текә, биек,
Кызым көлә: «Монда ничек меним диеп?»
Агыйделкәй синең юлың кайда?
Чәчәкләргә тулган тугайда да,
Чәчәкләргә тулган тугайда.
Очрашулар, хушлашулар —
Безнең гомер, безнең язмыш.
Каршы алса куанычлар,
Озатканда, була сагыш.
Оренбур ягын сагына күңел.
Искә төшә сабый чакларым…
Әй, атаклы Оренбур шәле,
Җил-давылдан мине сакладың.
Йолдыз бүләк итмим, чөнки буем җитми,
Бүләк итәм сиңа чын сөю.
Әгәр булсак бергә, кайгың булмас бер дә,
Урап узар яну һәм көю.