Лилиягә
Таң калып син сылу каршында
Болында чәчәкләр баш ия,
Ал чәчкә таҗыдай назлы да,
Гүзәл дә Зәй кызы Лилия.
Таң калып син сылу каршында
Болында чәчәкләр баш ия,
Ал чәчкә таҗыдай назлы да,
Гүзәл дә Зәй кызы Лилия.
Ни сәбәпле мине яратасың, дип
Сорама син, кабат сорама.
Сине гашыйк иткән сәбәпләр эзләп,
Йөзләремә сынап карама.
Күңелем һич талмас канатлы,
Талпына биектә-биектә.
Күзләрем, уйларым гел күктә —
Гашыйкмын очучы егеткә.
Йөрәгем белән сизәм мин,
Алда ни булуларын.
Күңел күзе алдан күрә,
Тормыш ни кылуларын.
Тормыш ни кылуларын.
Үкенмә үткәнгә,
Үткәннәр калганнар.
Каушама, кушылса
Чынлыкка ялганнар.
Очрадың да берчак юлларымда,
Серле генә, балкып, карадың.
Сүнеп бара торган йөрәгемә
Очкын булып төште карашың.
Син дә мине шулай сөярсеңме,
Килә бик нык шуны беләсем.
Ихлас сөю, ихлас хисләр белән
Кочагыңда килә эрисем.
Сызла, сызла, сызла, күңелем!
Сызла бер туктамыйча,
Сызла айлар, сызла еллар,
Сызла төн йокламыйча!
Сукмаклар чуалган, адреслар югалган,
Эзләргә үләннәр шытканнар.
Тик ялгыз йөрәкләр якын дус кирәккә
Бер-берсен эзләргә чыкканнар.
Еллар аша, урау еллар аша,
Сине җаным, сине эзләдем.
Йөрәгемне учларыма тотып
Сиңа килдем, сиңа килдем әле,
Сиңа килдем әле, Гүзәлем.
Язлар алып килдең күңелемә минем,
Коңгырт күзләреңне керфегемә элеп.
Ничек яшәгәнмен соң мин язларымда,
Җәйләремдә сине күрмичә элек?