Сирень чәчкәсе
Сирень чәчкәләрен өздем,
Биш таҗлысы күпме икән.
Чәчкә бүләк итәр өчен
Тик син янда юк икән.
Сирень чәчкәләрен өздем,
Биш таҗлысы күпме икән.
Чәчкә бүләк итәр өчен
Тик син янда юк икән.
Таралды инде болытлар,
Аязды һавалар.
Иделдә зәңгәр дулкыннар
Ярларга кагалар.
Сау бул, җәй!
Хушыгыз, елгалар!
Хушыгыз, болыннар, кырларым!
Мин сездә туйганчы уйнадым,
Иң матур җырларны җырладым.
Ялгыз бер каенны күреп
Хисләремне сөйләдем,
Аңламас шул, җаны юк, дип
Сагышлы моң көйләдем.
Ләйсән яңгырлар яуганда,
Бар кешеләр көлешә.
Җирдә бөтен кешегә дә
Көлү шундый килешә.
Яңгыр, яңгыр, җылы яңгыр, чәчләр чылата,
Каеннарны чыклар белән, август елата.
Җәй безнең белән хушлаша,
Күңелем минем адаша,
Көзге яңгыр сагышлар ата.
Көзге урман аша юлга чыктым,
Камышларны үбеп җил уза.
Тирә-ягым сихри моңга талган:
Үзе бер тамаша, могҗиза.
Сизелми дә калды җәй узганы,
Күңелләрдә хәзер көз җыры.
Түтәлләрдә гөлләр моңаешкан,
Җиргә ява яфрак яңгыры.
Изге хәбәрләр килми торганда,
Кайгымны йотып, эчтән сызганда
Килә идем мин моңлы урманга
Кәккүк моңнарын тыңларга.
Бу көннәрне якты дию генә,
Алтын дию генә аз мәллә?!
Нәрсә булды безгә?
Нәрсә булды көзгә?
Тирә-юньдә яшел яз мәллә?