Ирмяшем
Урманыма кердем буген,
Озеп каптым милэшен.
Бигреклэр дэ сагындырган
Авылкаем —Ирмэшем.
Урманыма кердем буген,
Озеп каптым милэшен.
Бигреклэр дэ сагындырган
Авылкаем —Ирмэшем.
Кендек каны бәйли икән
Иң якын туганнарны…
«Туганым!» — дип өзелеп торган,
Җан атып торганнарны.
Ил кайгырса, илдә Илһам елый,
Ил сөенсә, илдә Илһам көлә;
Бәгырьләрне безнең телә-телә
Чорлар аша узып бер моң килә.
Әниемнең бишек җырын көйләп
Туган якка ага чишмәләр.
Туган якның челтер чишмәләре
Балачакка алып китәләр.
И Идел-йорт, Идел-йорт,
Идел буе имин йорт,
Ата-бабам тоткан йорт,
Ашлык белән тулган йорт;
Идел-Җаек арасы
Елкы белән тулган йорт;
Казан-Болгар арасы
Кала белән тулган йорт.
Хәтфә урман буйларыннан
Йөрми микән кем генә?
Сиңа җыйган чәчәкләрнең
Ник алдың берсен генә?
Уйылгансың минем уйларыма,
Сарылгансың күңел моңнарыма.
Шуңа синең назлы исемеңне,
Кушам сөю тулы җырларыма.
Синең өчен кирәк булса әгәр,
Менәрмен мин йолдызларга кадәр.
Шуларның арасыннан иң якты,
Йолдыз бүләк итәрмен берәр.
Сиңа барыр юлларыма
Кар ява бурап-бурап.
Рамбар юллары бик ерак,
Көтәсең микән елап?
Пар алмагач утырттык без
Парлашкан көнебездә
Бәхетебезнең бер көзгесе
Булыр дип үзебезгә.
Җир — өстеннән, әй өстеннән,
Йолдызлардан эзләдем.
Мин яныңда йөреүемне,
Ник син җаным белмәдең.