Миннән китү

Миннән китү, иркәм, китү түгел әле,
Үз-үзеңнән китә алмассың.
Ара ераклашкан саен, беләм,
Сагынырсың, он(ы)та алмассың.

Моңлану (өченче вариант)

Синең җырың — минем җырым иде,
Синең язмыш — минем язмышым.
Ул җырларны хәзер ялгыз җырлыйм…
Мин ялгыштым, ахры, мин ялгыштым.
Мин ялгыштым, ахры, ялгыштым.

Мамык шәлен иңнәренә сал да

Кайттым әле яшьлек елларыма,
Хыял сукмагыннан атларга.
Хыялларым миңа иман бирде
Күңелемдә сине сакларга.

Мизгелләр агышы

Югалту, табышлар,
Үкенү ялгышлар,
Газаплы юксыну, сагышлар,
Үтмәгән киртәләр,
Тумаган иртәләр,
Ул безнең киләчәк язмышлар.

Көткәнсеңдер, әткәй

Көткәнсеңдер, әткәй, кайталмадым,
Читтә йөртте язмыш юллары.
Сиңа атап җырым язылмады,
Ялгышымны соңрак аңладым.

Көтәм сине (өченче вариант)

Сине көтәм, шәфәкъ шәүләседәй,
Офыккача сузылсачы хәбәр.
Иңнәремнән таулар төшәр сыман,
Кайтам, диеп, аваз салсаң әгәр.