Әнкәй (беренче вариант)
Әнкәй безне Сөннән алып кайткан,
Сөн суында юган иң элек.
Бишек җырын җырлап төннәр буе,
Без үскәнне көткән тилмереп.
Әнкәй безне Сөннән алып кайткан,
Сөн суында юган иң элек.
Бишек җырын җырлап төннәр буе,
Без үскәнне көткән тилмереп.
Әнкәй безне Сөннән алып кайткан,
Сөн суында юган иң элек,
Бишек җыры көйләп төннәр буе,
Без үскәнне көткән тилмереп.
Минем әткәй гармун уйный
Бик моңлы көннәрендә.
Кошлар сайрый ул уйнаган
Гармунның телләрендә.
Ераклардан ишетелә
Әтиемнең тавышы.
Җырдай үтте гомеркәе,
Күрәчәге, язмышы.
Тумаганмын мин
Әле дөньяга,
Син сугышка дип
Чыгып киткәндә.
Әтием, бәгърем,
Юксынам сине,
Шул авыр еллар
Искә төшкәндә.
Әнкәй дә картайган инде,
Чәчләре дә агарган.
Нур сибелә, нур чәчелә,
Нур бөркелә алардан.
Тәүге кабат бергә печән чаптык…
Төзәк кенә тауның битендә.
Шул көн исеңдәме синең, әнкәй?
Шул көн минем һәр чак исемдә.
Эх, кычкырып бер еларга иде
Әнкәемнең ятып кулына.
Ул йөрәге белән аңлар иде
Нинди кайгы төшкән улына.
Догаларның күңелемнән
Юк әле югалганы —
Саклый мине, яклый мине
Әнкәмнең догалары.
Сугыш бетеп, илгә җиңү килде,
Күп әтиләр кире кайтмады.
Сондык төпләрендә саргайдылар
Окоплардан язган хатлары.