Балачак (икенче вариант)
Елга башы чишмә булса,
Гомер башы балачак.
Яшьлегемә юллар эзлим
Истә торганга һәрчак.
Елга башы чишмә булса,
Гомер башы балачак.
Яшьлегемә юллар эзлим
Истә торганга һәрчак.
Балачак, әй, шат чак,
Гел сүнмәс учак.
Шушы учак ялкыны җанда
Мәңге, мәңге яначак.
Аның белән көлеп сүз башладым,
Көлеп җавап бирде.
Уйнап кына: «Чыгасыңмы?» — дидем.
Уйнап: «Ярар!» — диде.
Кайтам туган якларыма
Җырчы кошлар кайтканда,
Кошлар моңына кушылып,
Таңнар сызылып атканда.
Агыйдел агышлары,
Зифадыр камышлары.
Агыйделнең, бер сылуы
Йөрәгем сагышлады.
Аккошлар кайтты, аккошлар,
Илгә гүзәллек кайтты.
Куанычлы хәбәрләрдән,
Таннар да балкып атты.
Бәхет кошы кайда яши икән,
Белсәң иде аның серләрен.
Бик аз гына бәхет сорар идем,
Их, аңларга иде телләрен.
Өфе матур, диләр дуслар,
Юкә чәчәк атканда.
Урал тауларына кереп,
Кичен кояш батканда.
Эх, шул Өфе каласын
Бер барып күрсәң иде.
Колач салып
Агыйделнең
Суында йөзсәң иде.
Узган юллар артта инде,
Әйләнеп карамаек.
Аянычы күп булса да,
Үткәнне каргамаек.
Елга ага, елга ага,
Ярлар озатып кала.
Бәхетен эзләп, елганың
Зәңгәр күзләре тала.